Sciagaczki z szuflady Pana Boga

 
9780907652571: Sciagaczki z szuflady Pana Boga

W opowiadaniach Mackiewicza nie ma bohaterów w klasycznym pojeciu. Ich miejsce, role przejmuje pejzaz, gesi domowe, olchy, szuwary, ptaki, slonce, choc czasem sa i ludzie - kochajacy sie i ci zlaczeni tylko interesem... Takim "interesem" moze byc np. statek kursujacy na trasie Pinsk - Dawidgródek. "Statek spuszczony byl w roku 1901, do czego Chaim (wlasciciel i kapitan - przyp. G. E.) nie przyznawal sie, twierdzac, ze tuz przed sama wojna...". Znam te trase i ten statek ze zbioru reportazy "Bunt rojstów" (Wilno 1938) tego samego autora. Nic mi ta znajomosc nie przeszkadza w przezywaniu "Ballady o nowym sterniku". W "Buncie..." rejs ten nazwal pisarz "Wplaw przez Polesie". Jak wtedy pisal, jedynie Polesie mialo tak doslowne bezdroza, ze najsprawniejsza byla tam wodna komunikacja. Na pokladzie zydowskiego stateczku notowal: "To co za burta, to nie jest dla pióra. Malowac, malowac, malowac!". Wówczas, przed wojna, faktycznie, zrezygnowal z opisu. Po blisko trzydziestu latach, w Monachium, piszac "Ballade" musial juz uzyc pióra. A w malowaniu piórem byl mistrzem, doskonalym równiez w jezyku, nie tylko polskim, ale i bialoruskim, ukrainskim, jidysz... Po tylu latach pamietal! Takze i te ladna Zydówke, córke Chaima. Pamietal i sternika, przystojnego Bialorusina, któremu nada imie Pietruk. A Narocz to bylo wtedy najwieksze jezioro w Polsce. Po utworach Mackiewicza, ktos taki jak ja, urodzony po wojnie, powinien podrózowac z mapa w reku; tak dokladnie nic mi nie mówia (geograficznie) tamte nazwy. Na pewno jednak nie jest mi potrzebna mapa, gdy czytam: "...oni siedzieli tymczasem milczac obok siebie i sluchali jak woda plynie. Jest po zachodzie slonca zawsze taki moment, który stanowi przekroczenie granicy wieczoru i nocy. Nie wiadomo jak to sie dzieje, bo czasem bez zadnego wiatru, a przeciez raptownie tchnie zapachem nocy i koniec. A co jest w tym zapachu, tez nie wiadomo dokladnie". Sielanka nie trwa dlugo, sielanka zreszta bardzo skomplikowana, bo mlodych dzieli chocby religia. Ale nie ona kladzie kres romansowi. Na poklad "Orla" (tak nazywal sie statek Chaima) wstepuje pan podkomisarz, a tam "ani jednej spluwaczki. Stan klozetów oplakany. Kabiny nie wietrzone/.../ Nazajutrz komisja sanitarna spisala Chaimowi protokól. Na trzeci dzien inna komisja obejrzala dokladnie statek i uznala stan jego za zagrazajacy bezpieczenstwu. Cios byl nagly, okrutny". Chaim musial zwolnic zaloge, czyli Pietruka. Ten westchnal: "Ech, Rajeczka, plywali my z toba, plywali, ale nie wyplyneli".

Le informazioni nella sezione "Riassunto" possono far riferimento a edizioni diverse di questo titolo.

Sinossi:

With an Afterword by Barbara Toporska

L'autore:

Polish novelist and publicist, born in St Petersburg on 1st April 1902. He emerges from "The History of Polish Literature" by Czeslaw Milosz as a great contemporary Polish writer. After fighting as a Polish volunteer in the Soviet-Polish war of 1920 and studying at Warsaw University, he worked in Wilno (a Polish city 1920-1939, now Vilnius) as a journalist until the Red Army drove him west in 1945. Thereafter he lived briefly in Rome, then in London, and finally in Munich where he died on 31st January 1985. In the autumn of 1939, Wilno found itself in independent Lithuania; in June 1940 it was annexed with all of Lithuania in the USSR; and a year later it was under Nazi occupation. So Mackiewicz had to resist, in quick succession, the varying types of threat posed by Lithuanian nationalism, Soviet communism and National Socialism. He refused all inducements from the communists and the Nazis to compromise his beliefs. For five years he scratched an existence as a wood cutter. These experiences provided Mackiewicz with rich material for his semi-documentary historical novels. His "Road to Nowhere" (Harvill Press, 1963) is, to quote Milosz, "a powerful, traditionally realistic novel on a most untraditional subject: life in Lithuania as it was being converted into a republic of the Soviet Union". A sequel, "Nie trzeba glosno mowic" (Don't talk Out Loud) presents a panorama of the Nazi occupation, and the maze of underground resistance networks, in which those linked to London and those under Moscow's control oppose each other as much as they fight the Germans. His analytical work "Zwyciestwo prowokacji" (The Triumph of Provocation) sees the West succumbing to the communist advance because it mistakenly considers communism a Russian phenomenon. Mackiewicz was the first author to write books about two chilling episodes of World War II: "The Katyn Wood Murders" (Hollis and Carter, 1951) and his novel "Kontra" (1957) which describes the Allies' handing over of Cossack troops to Stalin after the war. His forthright views were often confirmed by subsequent events, and today he sounds remarkably contemporary.

Le informazioni nella sezione "Su questo libro" possono far riferimento a edizioni diverse di questo titolo.

(nessuna copia disponibile)

Cerca:



Inserisci un desiderata

Se non trovi il libro che cerchi su AbeBooks possiamo cercarlo per te automaticamente ad ogni aggiornamento del nostro sito. Se il libro č ancora reperibile da qualche parte, lo troveremo!

Inserisci un desiderata